| تبليغات | X |
Powered By
BLOGFA.COM
تولدم مبارک | 7:19
به نام خدا
دوستان من سلام
گل بامو گل بامو.....دل و دلدار بامو
این شعرش خیلی زیاد هست و خیلی قدیمی اما من فقط تونستم همینقدشو بفهمم
در 18 سال پیش در 18 بهمن 1367 (اول رجب که تولد امام محمد باقر هم بود) چنین اتفاقی رخ داد و خدا یک بار دیگه به خلقش لطف بزرگی کرد و دختر کوچولوی مهربونی به این دنیا اومد.
امروز درست روز تولدم با سنم یکی شد هر دو 18.
تازه جوان شدم(البته همه تو نگاه می گن آخر سنی که بهت می خوره اول دبیرستانه.خوب دیر پیر می شم
)
خوب درسته امروز 18محرمه اما روز بسیار باشکوهیه واسه مسلمین چون روز تغییر قبله مسلمین از بیت المقدس به مکه معظمه هست.
این روز بزرگ رو به همه مسلمین جهان تبریک می گم.
خوب دوستای خوبم از این که به جشن تولدم اومدین ممنونم و کادوهاتونو اون پایین تو کامنت لطف کنین بزارین .از کیکم خبری نیست آخه محرمه.تو محرم کیک تارف کنم؟
فقط می تونم با آرزوهام از شما پذیرایی کنم.
بزرگی و سرفرازیتون و دیدن شما در بالاترین مقامها بزرگترین آرزوی کوچیک منه
یا حق
یه مهربون . | چهارشنبه هجدهم بهمن 1385 |
فعل مجهول | 7:17
دوستان من سلام امیدوارم دعاها و عذا داریاتون مورد قبول حق باشه فعل مجهولبه نام خدا
ممنونم که به فکر منم بودید ((بچه ها صبحتان به خير.سلام! ...درس امروز فعل مجهول است
فعل مجهول چيست؟ ميدانيد؟...... نسبت فعل ما به مفعول است ....))
در نهانم زبان چو آويزی.... در تهيگاه زنگ مي لغزید......صوت ناسازم آنچنان که مگر....... شیشه بر روی سنگ می لغزید
ساعتی داد آن سخن دادم..... حق گفتار را ادا کردم!
................تاز اعجاز خود شوم آگاه...... ژاله را زان میان صدا کردم:
((ژاله از درس من چه فهمیدی؟))...... پاسخ من سکوت بود و سکوت.....
.............((د جوابم بده ! کجا بودی؟ ..........رفته بودی به عالم حپروت؟....))
خنده دختران و غرش من............. ریخت بر فرق ژاله چو باران
لیک او بود غرق حیرت خویش........ غافل از اوستاد و از یاران
خشمگین. انتقامجو . گفتم:.....((بچه ها .گوش ژاله سنگین است!))
دختری طعنه زد که(( نه .خانم.......
درس . در گوش ژاله ((یاسین)) است!))
باز هم خنده ها و همهمه ها ........تند و پی گیر می رسید به گوش
زیر آتشفشان دیده من ......ژاله آرام بود و سرد و خموش
.....................رفته تا عمق چشم حیرانم... آن دو میخ نگاه خیره او
موج زن . در دو چشم بی گنهش... رازی از روزگار تیره او
.....................آنچه در آن نگاه می خواندم..... قصه غصه بود و حرمان بود
ناله یی کرد و در سخن آمد ......با صدایی که سخت لرزان بود:
((فعل مجهول فعل آن پدری ست...............
که دلم را ز درد پر خون کرد
.............خواهرم را به مشت و سیلی کوفت
.........................................مادرم را ز خانه بیرون کرد
شب دوش از گرسنگی تا صبح .....خواهر شیر خوار من نالید
.....................سوخت در تاب تب برادر من.... تا سحر در کنار من نالید
................................در غم آن دو تن . دو دیده من..... این یکی اشک بود و آن خون بود
مادرم را دگر نمی دانم.... که کجا رفت و حال او چون بود......))
گفت و نالید و آنچه باقی ماند
...............هق هق گریه بود و ناله او
شسته می شد به قطره های سرشگ... چهره همچو برگ لاله او
ناله من به ناله اش آمیخت که
((غلط آن چه من گفتم.
درس امروز . قصه غم تو است-.............تو بگو ! من چرا سخن گفتم ؟
فعل مجول فعل آن پدری است
که تو را بی گناه می سوزد
آن حریق هوس بود که در او
مادری بی پناه می سوزد......))
...................................................................سیمین بهبهانییا حق
یه مهربون . | چهارشنبه یازدهم بهمن 1385 |
دوستان من سلام ماه محرم رو به شما دوستای خوبم تسلیت می گم من که از این لحظه واقعا می ترسم خواب ديدم مرده بودم خسته و افسرده بودم
روي من خروارها از خاک بود واي قبر من چه وحشتناک بود
تا ميان گور رفتم دل گرفت قبر کن سنگ لحد را گل گرفت
بالش زير سرم از سنگ بود غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود
ترس بود و وحشت وتنها شدن پيش درگاه خدا رسوا شدن
هرکه آمد پيش حرفي راند و رفت سوره حمدي برايم خواند و رفت
ناله ميکردم وليکن بي جواب تشنه بودم درپي يک جرعه آب
آمدندازراه نزدم دوملک تيره شد درپيش چشمانم فلک
يک ملک گفتا بگو نام تو چيست؟ آن يکي فرياد زد رب تو کيست؟
اي گنهکار سيه دل بسته پر نـام اربابان خود يک يک ببر
گفتنم عُـمر خودت کردي تبـاه نــامه اعمال تــو گشته سياه
ما کــه ماموران حــق داوريم تَـک تو را ســوي جهنـم ميبريم
نا اميد از هر کجا و دل فکـار ميکشيدندم به خفــت سوي نار
ناگهــان الطاف حق آغــاز شد از جنان درهاي رحمت باز شــد
مــردي آمـد از تـبـار آسمان نــور پيشانيش فوق کهکشـــان
صورتش خورشيد بود و غرق نور جام چشمانش پر از شــرب طهور
گيسوانش شط پر جوش و خروش در رکـابش قدسيان حلقه به گــوش
لـب کـه نه سرچشمه آب حيات بين دستش کائنات و ممکنـــــات
بر سرش دستمال سبزي بسته بود بر دلم مـِهرش عجب بنشسته بود
کِي به زيبايي او گـٌـل ميرسيــد؟ پيش او يوســف خجالت ميکشيد
در قدوم آن نگــار مـه جـبـيـن از جلا ل حضــرت حـق آفــرين
دو ملک ســر را به زير انداختند بـال خود را فرش راهش ساختند
غرق حيرت داشــتم اين زمزمه آمــده اينجا حسيــن فاطــمــه
صـاحـب روز قـيـامـت آمــــــــده گـــوئـيـا بــهــر شــفاعــت آمــده
سوي من آمـــد مـــرا شرمنده کرد مهـر بانــانه به رويم خنــده کــرد
گـفت : آزادش کنيد اين بـنـــده را خــانه آبــادش کنيد اين بنده را
اينکه اينجا اينچنــيــن تنهــا شده کــآم او با تربــت من وا شـــده
مادرش او را به عـشـقم زاده است گـريه کرده بعد شيرش داده است
اين که ميبينيد در شور است و شين ذکر لا لا ئيش بوده يا حســيــن
خويش را در سوز عشقم آب کرد عـکس من را بر دل خويش قاب کرد
بار ها بر من محبــت کرده است سينه اش را وقــف هيـئـت کرده است
سـيـنه چــاک آل زهــرا بوده است چــاي ريــز مجــلس ما بــوده اســت
ايـنــکه در پـيـش شـما گرديــده بَــد جسم و جــانش بــوي روضــه ميدهد
بـا ادب در مجلس ما مينشست او به عشق من سر خود را شـکـست
پــرچـم من را به دوشـش ميـکشــید پــا بــرهــنـــه در عــزایم میـدویـــــد
اسم مــن راز و نیــازش بوده است تـٌــربـتم مهر نمـــازش بـوده است
اقــتدا بر خواهرم زیــنــب نـمــود گـــاه میــشد صـورتــش بــهــرم کبــود
حــرمت من را بــه دنــیا پــاس داشت ارتــباطــی تـنــگ بــا عــبــاس داشت
نذر عــبــاسم بـتـن کــرده کــفن روز تــاســـوعــا شــده ســقــای مــن
تــا کــه دنـیـا بوده از مــن دم زده او غــذای روضــه ام را هـــم زده
بـــار هــا لــعــن امیه کــرده است خویـــش را نــذر رقــیه کرده است
گــریه کــرده چــون بـــرای اکـبــرم بـا خــود او را ســوی زهــرا میبرم
هــر چــه باشد او بــرایم بنده است او بسوزد صـــا حــبش شرمنده است
در مــرامم نیست او تــنــهــا شــود بــاعــث خــوشـحالــی اعــدا شود
در قــیــامت عــطــر و بــویــش میدهم پــیش مردم آبــرویــش میــدهــم
بــاز بــالا تر به روی ســــر نــوشت مــیــشود همــسایه من در بهــشــت
آری آری هر کــه پا بست منست نــامه اعــمــال او دســت مـنـســـــــت یا حقبه نام خدا
من تا یه مدت نمی یاماین شعرو حتما بخونین واقعا می شه برای ما هم همچین چیزی پیش بیاد؟خدایا ما رو ببخش امیدوارم در پل صراط امام حسین دست همتونو بگیرهبرای منم دعا کنین
یه مهربون . | یکشنبه یکم بهمن 1385 |